Tezy orzeczenia:

1. Według Sądu I instancji, postępowanie prowadzone w trybie § 14 ww rozporządzenia, jest odrębnym postępowaniem administracyjnym, ma charakter postępowania dyscyplinarnego, bowiem w razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie czynności sprawowanych przez rzeczoznawcę organ stosuje środki prawne dyscyplinujące (upomnienie, skierowanie na powtórny egzamin, odwołanie z pełnionej funkcji, unieważnienie aktu powołania). W takich przypadkach organ kształtuje jednostronnie prawa lub obowiązki jednostki, w ramach przyznanego mu władztwa administracyjnego a więc udzielenie upomnienia rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych następuje w formie decyzji administracyjnej. Sąd I instancji, wbrew twierdzeniom wnoszącego skargę kasacyjną, dokonał prawidłowej wykładni § 14 ust. 1 oraz § 13 ust. 7a i 8 ww rozporządzenia.

2. Z regulacji zawartych w § 13 ust. 7a i ust. 8 oraz w § 14 ust. 1–3 rozporządzenia wynika, że postępowanie prowadzone w trybie § 14 tegoż rozporządzenia jest odrębnym postępowaniem administracyjnym. Takiego charakteru nie mają czynności podejmowane przez właściwe podmioty w oparciu o § 13 ust. 7a i 8 rozporządzenia. Czynności te są podejmowane w ramach postępowania wyjaśniającego i nawet, gdy strona jest o nich informowana, to czynności te nie mogą być automatycznie utożsamiane z wszczęciem postępowania administracyjnego. Nie każde bowiem działania organów administracji stanowią czynności o charakterze administracyjnym, władczym.

3. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, istnienia dwóch trybów orzekania o odpowiedzialności dyscyplinarnej w oparciu o § 14 ust. 1–3 rozporządzenia nie można wywieść z treści tego przepisu. Należy zauważyć, że normodawca nie dokonał rozróżnienia trybów postępowania dyscyplinarnego w oparciu o kryterium wymierzonej kary. Przeciwnie, na skutek przeprowadzonego postępowania, w jednym trybie, po uwzględnieniu wszystkich okoliczności danej sprawy decyduje o formie (rodzaju) kary dyscyplinarnej. Uprawniony jest zatem pogląd, że omawiane postępowanie dyscyplinarne kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, w której stosuje się jeden z środków wymienionych w tym przepisie, na przykład udziela się upomnienia. Należy dodać, że Naczelny Sąd Administracyjny dokonywał już wykładni § 14 rozporządzenia (v. wyroki z 17 listopada 2011 r. sygn. akt II GSK 1250/10, oraz z 17 lipca 2012r. sygn. akt II GSK 969/11(treść dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/) a interpretacja Sądu I instancji zaprezentowana w tej sprawie jest całkowicie zbieżna z wykładnią przedstawioną w ww wyrokach NSA. Uwzględniając powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym przedmiotową sprawę, akceptuje stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. w zaskarżonym wyroku, że pismo z dnia [...] marca 2009 r. znak [...] o udzieleniu skarżącemu R. J. – rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych upomnienia, jest decyzją administracyjną a nie "niewładczym pismem", jak uznał organ. W konsekwencji za uzasadniony należy uznać pogląd, że brak było podstaw do odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności ww aktu administracyjnego podając w uzasadnieniu odmowy, że przedmiotowe upomnienie nie było decyzją ani postanowieniem a jedynie informacją o nieprawidłowym działaniu rzeczoznawcy.

Skrócony stan faktyczny sprawy:

      Zaskarżonym wyrokiem z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2745/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. (dalej: WSA w W., Sąd I instancji) po rozpoznaniu skargi R. J. na postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w W. (dalej: Komendant Główny PSP) z dnia [...] października 2012 r., znak [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności upomnienia udzielonego skarżącemu będącemu rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie [...] września 2012 r., stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku oraz zasądził od Komendanta Głównego PSP zwrot kosztów postępowania sądowego.

      Pismem z [...] sierpnia 2012 r. (data wpływu do organu) R. J., wniósł do Komendanta Głównego PSP o stwierdzenie nieważności upomnienia udzielonego skarżącemu pismem z [...] marca 2009 r.

     Postanowieniem z dnia [...] września 2012 r., na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., Komendant Główny PSP odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww upomnienia, a po rozpoznaniu wniosku R. J. o ponowne rozpatrzenie sprawy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zakwestionowane postanowienie.

     R.J. złożył skargę do WSA w W. wnosząc o uchylenie postanowień wydanych w obu instancjach oraz nakazanie ponownego rozpatrzenia sprawy.

       W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

       WSA w W. uwzględnił skargę.

      Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 26 czerwca 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2745/12 w sprawie ze skargi R. J. na postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności upomnienia udzielonego rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej na rzecz R. J. 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Orzeczenie w formacie pdf

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych